strepitus


Also found in: Legal.

strep·i·tus

(strep'i-tŭs),
Rarely used term for a noise, usually an auscultatory sound.
[L.]

strepitus

An older, nonspecific term for any noise (blowing, murmur, rale, sibilance) heard by auscultation.

strepitus

(strĕp′ĭ-tŭs) [L.]
A sound or noise, as that heard on auscultation.
References in periodicals archive ?
La diferencia mas significativa entre ambos textos radica en que en el Ordo aparece el diablo como personaje, mientras que en el Scivias el alma es seducida por las artes diabolicas (suggestio diaboli, strepitus diaboli).
In solis habitem locis, Hortos possideam atque agros, Illic ad strepitus aquae Musarum studiie fruar.
plurimum proficit sermo, quia minutatim inrepit animo: disputationes praeparatae et effusae audiente populo plus habent strepitus, minus familiaritatis .
Vix quodcumque uestibulum intratum, et ecce huc spaeristarum contrastantium paria inter rotatiles catastropharum gyros duplicabantur, huc inter aleatoriarum uocum competitiones frequens crepitantium fritillorum tesserarumque strepitus audiebatur; huc libri .
62v, MS) <<Orare>> est ore aliquid suppliciter petere, <<clamore petere>> est cum strepitu inuerecundo claras uoces emittere.
61r, MS) <<Orare>> est aliquid ore suppliciter petere, <<clamore petere>> cum strepitu inuerecundo claras uoces emittere.
lt;<Orantes>> et <<clamore petebant>> non cohaeret: nam <<orare>> est ore aliquid suppliciter postulare, <<clamore petere>> (clamore petebant LR: clamare r (1): clamore petere Georgii) cum strepitu inuerecundo uoces claras emittere.
66r, I) FIT STREPITVS] quia hi qui potabant uinum sine clamoribus et strepitu esse non poterant.
Sine strepitu enim et clamoribus multitudinis (multitudinis LR: multitudo r) perpotantis esse non potuit.